صیاد بی رحم

در این جنگل آسفالت شده، برای به دست آوردن پرنده خوشبختی جستجو لازم نیست!
چون پرنده خوشبختی رایک صیاد بی رحم ، به نام قوانین ما شکار کرده اند!
شکار کرده اند ،
تا تقدیم آنهایی کنند که پدرانشان هم خوشبخت بوده اند!
تقدیم آنها.....
ما فرزندان نسلی هستیم که هرگاه دستهایمان را به سوی هم دراز میکنیم، تا دوستی بیابیم، دیگر دستی در کار نبوده،
وچون روزی رسیده که خستگی و غبار خفه مان کرده است، دیگر به دنبال همناله ها می گردیم.....
در کنار هم هستیم و سینه هایمان لبریز از ترانه هست....
اما می ترسیم.....
اما می ترسیم تا برای هم بخوانیم.....!
با چشم هایمان صحبت می کنیم!
با شعرهایمان زندگی!

شبها به میخانه و صبح ها به مسجد
گویی جای من و سکه جابه جا شده

اگر آئینه ها را جمع کنند من تنها ترین تصویرم